نبض پاییز

 تولد  یک پاییز!

 

 

میبینی...

 

 در شب تولدم هیچ ماهی کامل

نشد.!

 

 

باران ایوانی را دیوانه نکرد,

 

 

و تو با خونسردی زیبایت,

 

 

 

باز هم مرا به خاطر نمی آوری!

 

 

میبینی...

 

 

 آنقدر در عمیق خودم فرو رفته ام,

 

 

 

که حالا دست هیچ آسمانی

 

 

 به من نمی رسد.

 

 

 

دست تو به من نمی رسد,

 

 

 

دست این شعر به من نمی رسد,

 

 

 

و تو با شمع های تولدم

 

 

 

 تا همیشه یتیم خواهی ماند.

 

 

 

"می بینی و نمی بینی"

 

 

تو در فکر فرو رفته ای...

 

 

 

در آن صندلی چوبی...

 

 

 

و امشب قرار است

 

 

 

 به جای روزهای نبودنم,

 

 

 

تمام پول های دنیا را بشماری..!

جمعه ۱٢ مهر ۱۳٩٢ | ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ | حانیه قادری | نظرات () |

www . night Skin . ir